1. Ποιες είναι οι επιπτώσεις της μεταλλουργίας των υλικών και των παραγόντων μικροδομής;
Σκληρά και εύθραυστα σωματίδια δεύτερης-φάσης: Τα εγκλείσματα ή τα ιζήματα στον χάλυβα, όπως οξείδια (π.χ. Al2O3, SiO2), σουλφίδια (MnS) και ανθρακικά (TiN, NbC), είναι σκληρά και εύθραυστα. Όταν συσσωρεύονται στην επιφάνεια ή στο υπέδαφος, γίνονται σημεία συγκέντρωσης τάσεων και θέσεις έναρξης ρωγμών, αποσπώνται από τη μήτρα κατά τη διάρκεια της παραμόρφωσης για να σχηματίσουν λεπιοειδή σωματίδια.
Ευθραυστότητα των ορίων των κόκκων: Οι ακατάλληλες διαδικασίες ανόπτησης μπορεί να προκαλέσουν τη συνεχή κατανομή του τσιμενίτη ή άλλων ιζημάτων κατά μήκος των ορίων των κόκκων, μειώνοντας σημαντικά την οριακή αντοχή των κόκκων και προκαλώντας διακοκκώδη λέπτυνση.
Επιφανειακή απανθράκωση ή ενανθράκωση:
Απανθράκωση: Η μειωμένη περιεκτικότητα σε άνθρακα στην επιφάνεια οδηγεί σε ανεπαρκή αντοχή και σκληρότητα του επιφανειακού στρώματος, καθιστώντας το εύκολα «θρυμματισμένο» κατά την παραμόρφωση.
Ενανθράκωση: Η τυχαία ενανθράκωση μπορεί να προκαλέσει μη φυσιολογική σκλήρυνση και ευθραυστότητα της επιφάνειας.
Ακατάλληλη σκληρότητα/αντοχή: Υλικά που είναι πολύ σκληρά (π.χ. πλήρως σκληρυμένα) ή έχουν υπερβολικά υψηλή αντοχή έχουν ανεπαρκή ικανότητα πλαστικής παραμόρφωσης και είναι επιρρεπή σε εύθραυστα σπασίματα.
2. Ποιες είναι οι επιπτώσεις της ποιότητας της επιφάνειας και των παραγόντων του στρώματος πρόσφυσης;
Ζητήματα στρώματος οξειδίου:
Υπερβολικά παχύ φιλμ παθητικοποίησης/οξειδίου: Ειδικά όταν το φιλμ παθητικοποίησης χρωμικού ή το φιλμ φυσικού οξειδίου είναι πολύ παχύ, είναι εύθραυστο και έχει κακή πρόσφυση στο υπόστρωμα, καθιστώντας το πρώτο που ραγίζει και αποσπάται κατά την παραμόρφωση.
Κλίμακα υπολειπόμενου οξειδίου του σιδήρου: Η ατελής αποξήρανση οδηγεί σε υπολειμματική κλίμακα οξειδίου του σιδήρου (FeO, Fe3O4), η οποία είναι εξαιρετικά εύκολο να αποκολληθεί.
Ζητήματα στρώματος μόλυνσης:
Ξένα σκληρά σωματίδια: αργιλικά άλατα πυριτικού ασβεστίου (από γαλακτώματα ή καθαριστικά), σκόνη, άμμος κ.λπ., ενσωματωμένα στην επιφάνεια κατά την έλαση ή το χειρισμό.
Υπολείμματα: Υπολείμματα λαδιού και υπολειμμάτων σκόνης σιδήρου που προκύπτουν από ατελές καθάρισμα ανθρακώνονται κατά τη σφράγιση, σχηματίζοντας σκληρά σωματίδια.
3. Ποιες είναι οι επιπτώσεις της διαδικασίας σφράγισης και των παραγόντων μήτρας;
Κακή κατάσταση μήτρας:
Ακατάλληλο διάκενο μήτρας: Το ανεπαρκές διάκενο δημιουργεί υπερβολικά φαινόμενα διάτμησης και συμπίεσης, προκαλώντας «δάγκωμα» του υλικού.
Φθαρμένη ή τραχιά επιφάνεια μήτρας: Τραχιές ή φθαρμένες κοπτικές άκρες/επιφάνειες ξύνουν την επιφάνεια του υλικού σαν λίμα.
Ανεπαρκής σκληρότητα καλουπιού: Το Wear παράγει ρινίσματα σιδήρου που αναμειγνύονται με ροκανίδια υλικού.
Ακατάλληλες παράμετροι διαδικασίας:
Υπερβολική δύναμη συγκράτησης κενού: Προκαλεί δυσκολία στη ροή του υλικού, οδηγώντας σε απότομη αύξηση της τοπικής τριβής και καταπόνησης.
Υπερβολική ταχύτητα σφράγισης: Προκαλεί υπερβολικά υψηλούς ρυθμούς καταπόνησης υλικού, με τάση προς εύθραυστη θραύση.
4.Ποιες είναι οι επιπτώσεις των παραγόντων λίπανσης;
Ανεπαρκής ή αποτυχημένη λίπανση: Η αντοχή του λιπαντικού φιλμ είναι ανεπαρκής, αποτυγχάνοντας να απομονώσει αποτελεσματικά το καλούπι από το υλικό υπό υψηλή πίεση, οδηγώντας σε ξηρή τριβή ή οριακή τριβή, με αποτέλεσμα υψηλές θερμοκρασίες και μεταφορά υλικού.
Λανθασμένη επιλογή λιπαντικού: Ανεπαρκής ακραία πίεση και ιδιότητες κατά της φθοράς-, δεν μπορούν να αντέξουν το υψηλό-στάσιμο φορτίου.
Ανώμαλη λίπανση: Οι τοπικές περιοχές στερούνται προστασίας από φιλμ λαδιού.
5.Πώς να διερευνηθούν ενδελεχώς ζητήματα που σχετίζονται με υλικά και εισερχόμενες προμήθειες;
Μεταλλογραφική και μικροσκοπική ανάλυση (το πιο κρίσιμο βήμα):
Δειγματοληψία: Λαμβάνονται δείγματα από την μη συμπιεσμένη πρώτη ύλη και την πελεκημένη περιοχή.
Έλεγχος κατάστασης επιφάνειας:
Επιθεώρηση καθαριότητας: Χρησιμοποιήστε σκούπισμα με διαλύτη ή βαρυμετρικές μεθόδους για να προσδιορίσετε τη συνολική ποσότητα υπολειμμάτων. Βεβαιωθείτε ότι η διαδικασία καθαρισμού είναι αποτελεσματική.